Hissettiğiniz duyguların ne kadar gerçek olduğunu sorguladığınız zamanlar oluyor mu?
Bir sabah uyandınız ve çok neşelisiniz saatler sonra enerjiniz düşüyor, nedenini bilmediğiniz bir şekilde buruk hissettiğiniz oluyor mu?
Şuan çok mutlu olmam gerekir dediğiniz zamanlarda herhangi bir duygunuza erişemediğiniz de oluyor mu?
Eğer cevap evet ise merak etmeyin sorunlu veya bozuk değilsiniz....
En son ne zaman sadece kendin istediğin için bir şey yaptın? Onun onayını almadan, "Acaba o ne der?" diye düşünmeden, sadece sana iyi geldiği için....
Aşık olmak, ayaklarımızın yerden kesildiği, dünyanın geri kalanının bir anlığına sessizliğe büründüğü o büyüleyici evre....
Hepimiz zaman zaman o tanıdık hisse kapılmışızdır: Zor bir günün ardından veya hayal kırıklığıyla biten bir ilişkiden sonra içimizden "Kimseye ihtiyacım yok," veya "En güzeli yalnızlık," demek gelir. Bu çok insani bir savunma mekanizması...
Bazen en ufak bir seste irkilir, ortada hiçbir neden yokken omuzlarımıza tonlarca yük binmiş gibi hissederiz. Çoğumuz böyle anlarda zihnimizi susturmaya, "Mantıklı düşün, ortada üzülecek bir şey yok" diyerek kendimizi telkin etmeye çalışırız...
Birine aşık olduğunuzda veya derin bir bağ kurduğunuzda; eski hobilerinizin, arkadaşlarınızın ve hatta kendi fikirlerinizin yavaşça arka plana itildiğini hissettiğiniz oldu mu? Bir gün aynaya bakıp, "Ben ne ara sadece onun sevdiği dizileri izleyen, onun sevdiği yemekleri yiyen biri oldum?" diye sorabilirsiniz.
İlişkilerde "kendini kaybetmek" genellikle bir zayıflık veya iradesizlik olarak etiketlenir...