Görünmeyen Yükler: Zihnimizin Sessiz Yorgunluğunu Bedenin Şifasıyla Hafifletmek

Bazen günün sonunda koltuğa yığıldığımızda, omuzlarımızda dünyaları taşımışız gibi hissederiz. Oysa bütün gün belki de sadece evdeydik ya da masa başındaydık...

Nörobilim Penceresinden Şiddet: Travma Beynimizi ve Bedenimizi Nasıl Yeniden Kabloluyor?

Şiddet denildiğinde aklımıza genellikle fiziksel yara izleri, morluklar veya gözyaşları gelir. Oysa şiddetin en derin, en kalıcı ve en görünmez izleri cildimizde değil; beynimizin kıvrımlarında ve sinir sistemimizin derinliklerinde saklıdır...

Şiddetin Politik Nörobiyolojisi: Korku İklimi Beynimizi Nasıl Şekillendiriyor?

Son günlerde Urfa ve Maraş’tan gelen haberler, hepimizin kalbinde derin yaralar açtı. Bir psikolog olarak bu şiddet sarmalını izlerken, sorunu sadece bireysel bir "öfke kontrolü" eksikliği olarak görmenin ne kadar yetersiz kaldığını fark ediyorum...

Biliyorum Ama Yapamıyorum\' Diyenlere: Gerçek Değişim Neden Bedende Başlar?

Hepimiz o tanıdık hissi biliriz. Bir kişisel gelişim kitabı okuruz, bir podcast dinleriz ya da saatlerce süren bir terapi seansından çıkarız...

Sıkışan Enerjiyi Özgürleştirmek: Bastırılmış Öfkeyi Bedenimizden Nasıl Atarız?

Hiç durduk yere çenenizi sıktığınızı, omuzlarınızın kulaklarınıza kadar yaklaştığını veya midenizde koca bir taş oturuyormuş gibi hissettiğiniz oldu mu? Gündelik hayatta yutkunduğumuz, "şimdi sırası değil" diyerek içimize attığımız her öfke anı, aslında bedenimizin bir köşesine park ediliyor.

Öfke, kötü bir duygu değildir; sadece sınırlarınızın ihlal edildiğini söyleyen biyolojik bir alarmdır...